ElleboogLeestijd 1 min

Geen brug verkort de afstand tussen twee oevers. Hans Kudszus

Het voelde snood en wie weet was het dat ook wel: een verjaardag in deze tijd, met mensen, aan een picknicktafel, al was het in de buitenlucht.

In mijn visioenen had ik geweten dat de politie charges zou uitvoeren, gegroepeerd en voorzien van rookgranaten en waterspuiten, om ons uiteen te drijven en in te sluiten vanwege evident subversief en illegaal gedrag. Maar blijkbaar hadden ze betere dingen te doen, want we konden tot het einde ongestoord op het bankje blijven zitten, met bier en wijn en borrelnootjes. Ik herinnerde me dat de lokale voetbalclub moest spelen en begreep het.

“Wil je een knuffel of een elleboog?” vroeg de gastvrouw. Zij was een rekkelijke als het op dogma’s aankwam. Ik overwoog een moment om met haar mee te dolen, want scepsis was een begeerde bestemming.

Ik glimlachte.

“Een elleboog,” zei ik quasi-beslist, alsof ik niets anders overwoog. Ik kreeg precies dat.

Standaard