OntkoppeldLeestijd 1 min

Je kan zwartgalligheid het best verzoeten door haar met een korreltje zout te nemen. Gaby vanden Berghe

Ik was het niet per se van plan, maar toen ik langs de kantoorwinkel kwam, dacht ik Waarom niet? en stapte naar binnen. Het heeft iets, wat zal ik zeggen, eigens wanneer je bij echte mensen een bestelling doet in plaats van online. Toch?

Achter twee spatschermen zaten liefst twee personen – ik had geluk. Om niet te lang te dralen ging ik naar de vrouw die het meest dichtbij was.

“Bent u open?” vroeg ik, terwijl ik haar pennen aan het rangschikken zag, met de blik van me afgewend. Ze keek me ook niet aan toen ze antwoordde.

“Zie ik er uit alsof ik open ben?” deed ze.

Ik verstomde en fezelde stilte. Daarop zag ik de man naast haar. Hij had ook een pen in zijn hand, maar glimlachte.

“Bent u open?” waagde ik. Hij legde de pen neer.

“Zie ik er uit alsof ik dicht ben?” vroeg hij.

Standaard