Hokus pokus

reizigers

Wie Tao volgt, voelt gebeurtenissen aankomen. Daarom lijkt het alsof hij kan toveren. Deng Ming-Dao (onb.)

“Zou ’t u storen wanneer ik hier ga zitten?” vroeg de jongen in de trein. Hij torste twee sporttassen met zich mee en ’n hamburger in ’n papieren wikkel. De man tegen wie hij dit had gezegd antwoordde niet maar klemde de plastic tas die naast ’m stond tegen zich aan. De jongen vatte dit op als een teken van geen bezwaar.

“Dankuwel.” zei hij en liet de beide tassen op de vloer vallen. Tegelijk wist hij nog ’n hap van z’n burger te nemen. De jongen ging schuin tegenover de man zitten en ritste één van de tassen open. ’t Laatste deel van Harry Potter kwam eruit tevoorschijn. ’t Leeslint van de harde kaft liet ’t boek kort voor ’t einde van ’t verhaal openvallen. De man bekeek vanuit z’n ooghoeken de hele situatie.

[Op z’n plastic tas zag ik ’t internetadres van ’n toverwinkel gedrukt staan. D’r was hier vast en zeker iets magisch aan de hand. Maar wat? Ik zou d’r deze reis niet meer achterkomen.]

Standaard

10 gedachten over “Hokus pokus

    • Ik ken een liedje over meisjes met rode haren, geldt dat ook voor jongens dan?

      {Mowl: zou je m’n broer moeten vragen. Of diens vrouw, natuurlijk.}

  1. Esther schreef:

    Oh… het mooie moment dat je nog niet weet hoe het afloopt. Als je er nog middenin zit en je weet dat je niet kan stoppen en niet ook niet meer terug kan. Er zal geen moment meer zijn dat je NIET weet hoe het met Harry afloopt…

    *zucht*

    {Mowl: je bent maar één keer maagd.}

  2. Cyberjunk schreef:

    En na die reis? Heb je het internetadres kunnen onthouden en er thuis naar gekeken? Is er nog wat leuks uitgerold?

    {Mowl: ik heb d’r zelfs ’n foto van gemaakt.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.