Laat maar gaan

pet

Er gaat meer boven je pet dan eronder. Toon Hermans (1916-2000)

“Hoi.” zei de leuke jongen in ’t voorbij­gaan.

“Hoi.” antwoord­de Brrrr.

“Wie was dat?” vroeg ik toen we ’n paar stap­pen verder waren.

“Geen idee.” zei Brrrr. “Maar volgens mij staart ie me na.” Hij was even stil. “Ik durf niet om te kijken.” zeidie.

“Ik wel.” zei ik en draaide m’n hoofd. Daarbij keek ik recht in ’t starende gezicht van de on­beken­de jongen, net zoals Brrrr had gedacht. Meteen voelde ik ’t bloed naar mijn wangen stromen en werd ik rood. Ik grijnsde schut­terig en keek snel weer voor me.

[“En?” zei Brrrr. “Niks aan de hand.” mompelde ik. “Hij is gewoon doorgelopen.” loog ik. “Gunst.” zei Brrrr. “Dat valt me nou tegen.”]

Standaard

8 gedachten over “Laat maar gaan

  1. Misschien herkende hij Brrrr uit een ver en schimmig verleden, maar weet Brrrr niet meer wie hij is! Kan gebeuren 🙂

    En zo maar jokken tegen je ventje? Je durft :p

    {Mowl: erger nog — ’t hier bekennen.}

  2. Cyberjunk schreef:

    Het is nu dus niet goed meer duidelijk of die jongen jou leuk vond of dat het hem om Brrrr ging. Misschien wou hij wel een trio, weet jij veel?

    {Mowl: we zullen d’r nooit achter komen.}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.