Rituelen

muur

Wie de zuiverheid van de droom niet wil bezoedelen met de kleine leugens van het bestaan, loopt dood tegen de kille muur van het absolute. Bergman (1921)

Ik boog naar Brrrr.

“Hoor jij die piep­toon ook?” vroeg ik. “Of ligt dat aan mij?”

“Nee, ik hoor ’m ook.” fluisterde die. “Ik denk dat iemand z’n gehoor­apparaat te hard heeft staan.”

Dat was heel wel mogelijk. De ge­middelde leeftijd in ’t godshuis lag hoog, en daarmee ook ’t aantal hulp­middelen. In tegen­stelling tot ’t aantal resterende familie­leden, trouwens. Nog geen dozijn van ons had zich naast de kist ver­zameld.

De voorganger sprak, ’t koor zong, de kaarsen brandden. En ergens stond ’n gehoorapparaat te hard.

[Broer van Tante geloofde heilig in ’n leven na de dood. Als dat zo is hebben we hem niet echt begraven.]

Standaard

4 gedachten over “Rituelen

  1. Rituelen zijn goed. Het helpt bepaalde gebeurtenissen aan te kunnen.

    ps : Je oom droeg toch geen gehoorapparaat?

    {Mowl: twee. Maar die zullen ze toch wel hebben uitgezet?}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.