Opgelucht

knoflook

De aangenaamste lichaamsgeur is reukloosheid. Lucius Annaeus Seneca (± 1 vGT-65)

“Hij rook naar appeltjes!”

Ik had Brrrr meteen bij ‘t verlaten van de trein gebeld om ‘t ‘m te vertellen. Hij begreep me niet echt.

“Naar appeltjes?” vroeg ie. “Wie?”

“Die zwerver.” zei ik. “Nou ja, die man die leek op ‘n zwerver. Hij stond bij de uitgang van de coupé en zag d’r vies en ongewassen uit. Vale kleren, slordig baardje, te lange haren in ‘n staartje over z’n schouder.”

“En?” vroeg Brrrr.

“Ik had de armoedige geur van oud rook, verdroogd zweet en verschaald bier verwacht.” zei ik. “Maar niks daarvan.”

“Appeltjes zeker?” vermoedde Brrrr.

“Precies.” zei ik. “Appeltjes.”

[Nou ja — niet echt appeltjes. Meer appeltjesshampoo. Die geur. Heel nep, dus eigenlijk. En goedkoop. Dus.]

Standaard

5 gedachten over “Opgelucht

    • Anne schreef:

      Soms wel, vooral het zweet en de urine van onbehandelde diabeten … je zei zwerver dus maak ik de link … slechte hygiëne, urine op kleding.

      In de vroegere dagen toen ze nog niet echt konden testen op suikerziekte, werd de urine geproefd. Een indicatie van diabetes, naast het vaak drinken, veel plassen, zweten, gewicht verliezen, was ook de vage geur van overrijpe appels tijdens het plassen.

      Ik hoop dat ik nu niet je zin in appeltjes heb verpest 😉


      {Mowl: dat ligt d’r aan — over wat voor appeltjes hebben we ‘t?}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.