Dans macabre

verliefd

Laat openingen in uw samenzijn zodat de hemelwind tussen u danst. Kahlil Gibran (1883-1931)

“Je kunt misschien maar beter naar bed gaan.” zei Brrrr. Hij keek bezorgd — en daar was ook aanleiding voor.

Ik was de laatste uren meer met m’n hoofd in de wc-pot te vinden geweest, dan aan tafel, bij ‘t etentje dat we gaven voor John & Evert.

“O gelukkig.” zei ik. “Ik wil zo graag liggen.” Nu keek Brrrr zo mogelijk nog verontrustender. Hij voelde met z’n hand op m’n voorhoofd.

“Echt?” fronste die. “Maar ze hadden ‘t net over hun benefietvoorstelling voor Hans van Manen.” herinnerde die. “En ‘t komende staatsbezoek met de koningin aan Mexico.”

“‘t Interesseert me nu niks.” zei ik vlak. Brrrr sloeg z’n arm om me heen.

“Kom liefje, ik breng je naar boven.” zeidie. “Je bent erg ziek.”

[Even later lag ik te rozen onder ‘t dekbed. Gala-premières en BN’ers konden me gestolen worden. Ik was me kwijt.]

Standaard

3 gedachten over “Dans macabre

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.