Paraplu

papegaaienkop
Illusies zijn als paraplu’s: amper heb je ze of je verliest ze weer, en het verlies laat altijd een gevoelige kleine wond achter. William Somerset Maugham (1874-1965)

Zo’n veertig uur was ik de bezitter van ‘n paraplu en ik was d’r blij mee.

De regenscherm kreeg ik van Brrrr na afloop van ‘n musicalbezoek. ‘t Was ‘n bijzonder fraai exemplaar, met ‘n zware papegaaienkop, stevige baleinen en bespannen met ‘n oerdegelijke stof. ‘t Was jammer dat ‘t uitgerekend nu niet regende.

Omdat de weerman wolkjes met druppeltjes in z’n grafiek had geplaatst, nam ik m’n aanwinst mee naar m’n werk. Daar toonde ik vol trots de schoonheid en de kwaliteit van ‘t geschenk. Bewonderende knikjes waren ‘t gevolg. In de trein terug legde ik de paraplu voorzichtig neer, tegen de wand van de coupé, met de snavel omhoog, alsof ik ‘m te rusten legde.

En zo had ik ‘m ook laten liggen, realiseerde ik me even later op de fiets.

[“Hij heeft vast nu ‘n andere goed baasje.” probeerde Brrrr me te troosten.]

Standaard

2 gedachten over “Paraplu

  1. Offtopic: Als ik bij veelzeggend kijk, voel ik me net een stalker. Nee, ik heb geen leven.
    Ontopic: Ze verkopen vast wel nieuwe.

    {Mowl: off en on — nee, ‘n paraplu verliezen is ‘n leven vol hoogtepunten.}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.