Woorden

lantaarnpaal
Talent is zich verbazen wanneer men zijn eigen teksten herleest. Gilbert Cesbron (1913-1979)

“Da’s nog es ‘n mooie man.” verzuchtte ik. D’r zat ‘n prachtexemplaar even verder van ons. Hij was jaloersmakend knap, met z’n krullende bos haar, hagelwitte tanden en gladde huid.

“Bijna perfect.” vond ook Brrrr. “‘t Enige wat ‘m mankeert ben jij.”

“Wat bedoel je?” vroeg ik.

“Nou, als ie jou had zou ie helemaal af zijn.” Ik plooide.

“Wil je van me af?” vroeg ik.

“Nee, ik wil alleen maar…” Ik gaf ‘m niet de tijd de zin af te maken.

“Wat moet ik dan met hem?” zei ik, bijna snauwend.

“Dat bedoelde ik niet, ik…”

“Je bedoelt ‘t niet, maar je zegt ‘t wel.” onderbrak ik ‘m. “Als je me niet meer moet, kun je dat gewoon zeggen.”

“Eikel.” zei Brrrr.

“Aha.” zei ik.

[De rest van de avond hebben we zwijgend naast mekaar gezeten. Heerlijk.]

Standaard

Een gedachte over “Woorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.