Babylon

scharrelkip

De wijze spreekt omdat hij iets te zeggen heeft, de domme spreekt alleen om iets te zeggen te hebben. Plato (427-367 vGT)

Ik had een energieke, flamboyante verschijning vermoed, met poncho, zonnebril en cabrio, waar een fotograaf het interieur zou komen vastleggen. Ik bleek bevooroordeeld.

In plaats van een cabrio stalde ze, een half uur later dan afgesproken, haar fiets tegen het hek. Omdat ik haar had verwacht, liep ik naar de deur die ik opende toen ze net aan de bel wilde trekken. Ze schrok.

“Oh.” zei ze. “Euh.” Ik schudde haar hand en stelde me voor. Zij mompelde wat en stiefelde de woonkamer in.

“Euh.” zei ze en gebaarde dat ze haar jas opende.

“O natuurlijk.” zei ik, “Geeft u maar aan mij.” Ze ontdeed zich van haar frak. Onderwijl keek ze richting keuken en eetkamer.

“Euh.” zei ze en wees in de bewuste richting. “Gaat uw gang.” noodde ik haar. Ze wandelde naar de tussendeur en inspecteerde de eettafel. Er hing een jas over een stoel. Haar wijsvinger ging in die richting.

“Euh.” Ik liep er al heen om het kledingstuk te verwijderen.

“Euh.” zei ze nog es. Ik keek naar haar vinger, maar die wees nergens naar. Een beetje verward keek ik om me heen.

“Euh.” herhaalde ze. Ik had geen idee wat ze bedoelde.

“Euh?” waagde ik. De fotografe wees op haar keel.

“Kriebelhoest.” zei ze.

Standaard

5 gedachten over “Babylon

  1. Stille types die fotografen. En arm, want ja, ze moeten fietsen 🙂 Of is het nu juist milieubewust?

    {Mowl: zolang ik het me niet anders kan veroorloven blijf ik milieubewust.}

  2. Steve schreef:

    Het is toch wel puur voor de kunst toch? Je gaat me toch niet vertelen dat jullie Mowl gaan verlaten? Dat kan niet!

    {Mowl: wat een voorbarigheid! Hoe kom je nou weer tot die gevolgtrekking?}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.