Brood

brood

Deel je brood en het smaakt beter, deel je geluk en het wordt groter. Phil Bosmans (1922)

In de trein ontmoette ik collega L. We waren samen onderweg van A naar Z. Wie niet?

Na even over van alles en nog wat te hebben gekout viel het gesprek even stil.

“Ik heb m’n brood thuis laten liggen.” liet L zich ontvallen. Voor ik het wist had ik mijn eigen lunchpakket gepakt en hield het omhoog.

“Wil je misschien wat van mijn brood?” bood ik aan. “Zelfgebakken van biologische granen en belegd met evenzo biologische pindakaas.”

“Heel graag, dankjewel.” zei L terwijl ze het hele pakketje aanpakte.

Ik raakte even in de war. Het was niet de bedoeling geweest dat ze al mijn brood zou nemen. Maar ja, ik was blijkbaar niet specifiek genoeg geweest. Eigen schuld. Ik zei er dus maar niks op.

[“Het was wel machtig, hoor!” verklaarde L toen ik later informeerde of het gesmaakt had.]

Standaard

2 gedachten over “Brood

  1. Wat een ontroerend moment: R. die met L. van A. naar Z. gaat en zijn B.B. weggeeft.

    Pas maar op dat je er geen gewoonte van maakt. Zometeen zit jij elke dag hongerig op het werk! Dat leidt niet tot ROFLAYAO!

    {Mowl: dat klinkt Portugees.}

  2. Samen onderweg van A naar Z. Zijn we dat niet allemaal?
    (Maar laat de kaas niet van je brood eten. Laat het brood niet uit je handen eten.)

    {Mowl: ik geef het verdorie zelf weg!}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.