De driehoek van Petersen

Zoals dorsen het koren van het kaf scheidt, zo wordt de deugd door leed gezuiverd. Francis Bacon

Zoals dorsen het koren van het kaf scheidt, zo wordt de deugd door leed gezuiverd. Francis Bacon

Ze zaten aan een tafel, de jongen en het meisje, voor het raam aan de straatkant. Ik was de toevallig passerende getuige van het tafereel.

Hij gebaarde, vermoeid, verveeld misschien, en keek naar buiten, langs mij heen, terwijl hij sprak. Het leek niet de eerste keer te zijn dat hij zei wat hij zei.

Zij had het al gehoord en onderging met haar hoofd afgewend en een zakdoek in haar vuisten geklemd. Ze kon woedend zijn of juist in tranen.

Ik stond een moment stil, onbeschaamd nieuwsgierig. Mijn mond zal misschien wel hebben opengestaan. Ik zocht naar aanwijzingen.

Eén beeld, duizend vragen.

[De ogen van de jongen kruisten de mijne. Ze priemden en betrapten. Kleurend liep ik verder. Af en toe haat ik mijn eigen fatsoen.]

Standaard

4 gedachten over “De driehoek van Petersen

  1. Eigenlijk best simpel : Hij maakt het uit, want hij heeft het gevoel dat ze hem verstikt.
    Zij huilt of staat op het punt om te huilen, want ze vond net dat ze hem veel vrijheid gaf en daar heeft ze nu spijt van.

    {Mowl: vrijheid als reden voor het verbreken van een relatie?}

  2. ik heb nu ook een hekel aan je fatsoen.. WE zullen nu nooit weten hoe dat gesprek ging en waarover.. Waarom laat jij je dan ook dwingen door de ogen van die jongen???

    {Mowl: jongensogen doen dat met mij.}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.