Drommels

De duivel wordt altijd zwart afgeschilderd en altijd roze gezien. Julius Altmann

De duivel wordt altijd zwart afgeschilderd en altijd roze gezien. Julius Altmann

Wat een griezel. dacht ik – en dat denk ik niet gauw.

De jongen (vale spijkerbroek en grauw geworden gewatteerde jas – maar dat was niet het griezelige aan hem) was met zijn hamburger aan een tafeltje naast me gaan zitten. Hij legde het broodje neer en haalde een schrijfblok en een pen uit een plastic tas. Met korte en driftige halen begon hij te schrijven. Daarna pakte hij een agenda en maakte daar een notitie in. Ondertussen bleef hij me strak aankijken. (Dat was ‘t griezelige.)

Met zijn ogen nog steeds gepind op mij zette de jongen daarna alles weer in de tas, pakte zijn hamburger op en liep weg, de kruising over, de straat in. En dat was dat.

[Toen vanmorgen de deuren van de trein sloten en het voertuig in beweging kwam, zag ik in mijn ooghoek iets vaals en grauw zitten. De plastic tas op de stoel ervoor kwam me bekend voor. Ik voelde ogen priemen en huiverde.]

Standaard

8 gedachten over “Drommels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.