GekleedLeestijd 1 min

Wie gaat zwemmen kleedt zich helemaal uit. Wie naar de waarheid wil streven, moet zich nog veel naakter uitkleden; alle bekleding met gedachten, fantasieën, egoïsme en dergelijke dient men af te leggen, voordat men naakt genoeg is. Sören Kierkegaard

M. keek verrast toen hij me zag. Ik was hem voor.

“Ik heb geruild,” legde ik uit, “met R. Die moest eigenlijk vandaag werken, maar hij kon niet. Een feest ofzo. Dus hebben we geruild.” (Dat was inderdaad nogal dubbelop, geef ik toe. In het echt valt mijn welbespraaktheid vies tegen.)

M. knikte op een zeker bedenkelijke wijze.

“Dat vind je hopelijk toch niet erg,” verwoordde ik mijn waarneming.

Hij aarzelde.

“Nee hoor,” schutterde hij, “het is alleen dat…”

Ik wachtte af. Dan ging M. verzitten. Hij moest duidelijk nog nadenken over zijn formulering.

“Ik ben vandaag gelijk gekleed als gisteren,” begon hij – ik had dat inderdaad gezien, “en ik kleed me meestal verschillend wanneer ik met dezelfde collega’s werk. In elk geval draag ik niet twee dagen achter elkaar hetzelfde. Maar nu…”

Hij zuchtte.

“Nou ja,” zei hij, “ik wist niet dat je er vandaag ook weer zou zijn.”

Standaard