Gemist

De woorden verbergen de tekst zoals de toneelspelers het drama. Georges Perros

De woorden verbergen de tekst zoals de toneelspelers het drama. Georges Perros

“Je hebt m’n dagen ontregeld.” Ik stond even zonder voorhanden woorden. Zo vaak zag ik L niet meer — wat had ik d’r in hemelsnaam misdaan? Lang hoefde ik niet te wachten. L glimlachte. Achter d’r langs stroomde de muziek over ‘t Eiland.

“Ik begon elke dag met jou.” zei ze. “En da’s nu weg. In elk geval ‘n stuk minder” Ze zette d’r kopje neer. “Ik mis je.” Onbedoeld zuchtte ik.

“Jammer.” zei ik. “‘t Is nu eenmaal niet anders.” L keek om d’r heen. We hadden ‘n drukke dag: ‘t terras zat vol.

“Je doet ‘t goed.” zei ze. “En je hebt d’r lol in, dat zie ik wel.” Ik knikte.

“Ik moet verder.” zei ik. “Mensen wachten.” Ik wilde weglopen, maar L hield me tegen.

“Ik kom terug.” zei ze. “Dan maar zo.”

Standaard

Een gedachte over “Gemist

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.