GestoordLeestijd 1 min

Er bestaan geen sleutels om ogen te openen. Jan Vercammen

Pianoman wist dat zijn schedel het sterkste deel van het skelet was, dus had hij geprobeerd met zijn hoofd het gepantserde glas van de isolatiecel te breken. Toen dat niet lukte wilde hij zijn polsen doorsnijden: “Liever dood naar buiten, dan levend hierbinnen,” zei hij. De rechter oordeelde dat Pianoman een gevaar was voor zichzelf en drie weken gedwongen moest worden opgenomen. Hij omhelsde me toen ik op bezoek kwam.

Aan de muur van zijn kamer hing een rooster opgeprikt. Op maandag had hij muziek en van dinsdag tot en met vrijdag houtbewerken.

“Wanneer ik hieruit kom, kan ik tenminste een tafeltje timmeren,” grimde Pianoman.

“En therapie?” wilde ik weten. Pianoman schudde zijn hoofd.

“Geen gesprekken,” zei hij, “Alleen medicijnen.”

Er klonk een bons op de muur. Ik keek op.

“Dat is de buurman,” vertelde Pianoman. “Die gaat de hele nacht zo door.

“Om gek van te worden,” zei hij.

Standaard

Een gedachte over “GestoordLeestijd 1 min

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.