GevondenLeestijd 2 min

Al mot ik krupe!In deze dagen komt ook Mowl d’r niet onder uit: de Nijmeegse Vierdaagse.

Natuurlijk zijn wij ook naar de Karelsstad getogen, maar dan in het begin van de feestweek. Mijn ervaring leert, dat het later in de week drukker, maar niet per se gezelliger wordt. Een grote bierdichtheid, zal ik maar zeggen.

Maar goed. Eerder deze week dus.

Natuurlijk zijn we nog naar de Stratemakerstoren geweest, alwaar een expositie van Rood Petje was. Maar daar kan Mowl niks over zeggen. De ruimte was dicht.

Wat nog wel het vermelden waard is, is dit: tijdens onze tocht door Nijmegen, geraakten we aan de voet van de Stevenstoren. En daar vond Brrrr een portefeuille. Uit angst voor vingerafdrukken raakte ik het ding niet aan. Nee, want stel dat net op dat moment iemand je ziet met een portefeuille in de handen. Bewijs dan maar, dat je ‘m net hebt gevonden!

Brrrr dacht daar niet aan en inspecteerde de beurs. Geen papier- of muntgeld. Maar wel pasjes. (En je weet hoe dol Mowl is op pasjes!) Geen gouden pasjes, trouwens. Maar wel een klantenkaart van de Edah en een blauwe (dat zeg ik er tegenwoordig maar bij) airmiles-kaart. En een bankpasje. En een afsprakenkaartje voor de tandarts.

En een personeelspasje.

Je raadt nooit waar deze mevrouw (dat konden we zien aan de pasfoto) werkt. Bij de politie! Dat is me toch wat: is een mevrouw van de politie gerold van d’r portemonnee. Is dan niets meer heilig, tegenwoordig?

Uiteraard hebben we de portemonnee teruggebracht bij de politie in Nijmegen. De vriendelijke mevrouw van de balie vroeg naar de naam van de vinder. Nog voor Brrrr iets kon zeggen, noemde ik de mijne.

– “En eerst durfde je hem nog niet eens aan te pakken!”, brieste hij. Al goed, we delen de beloning. Al hebben we nog steeds niks gehoord van de eigenares.

Standaard

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.