Herfst

rolmaat

Je kunt tijd niet in dagen meten zoals geld in dollars, omdat iedere dag weer anders is. Jorge Luis Borges (1899-1986)

Ik zat die avond met drie on­bekende mannen in ’n taxi. ’n Computer­deskundige, ’n steward en ’n psycho­therapeut. En, o ja, de taxi­chauffeur — vier on­bekende mensen dus.

De trein was gestopt in Drie­bergen-Zeist en reed niet verder. De con­ducteur raadde ons aan om terug te keren naar Utrecht, daar de trein te nemen naar ’s-Hertogen­bosch en zo om te reizen naar Arnhem. Maar daar had ik geen trek in. En de on­bekende mannen ook niet.

“Zullen we ’n taxi delen?” had de computer­deskundige me gevraagd. Ik knikte.

[De blaadjes vallen. Wat ik begreep waren d’r zeker drie mensen die dat die avond niet aankonden.]

Standaard

7 gedachten over “Herfst

  1. Zelfmoord is zo’n beetje maandelijkse kost voor de ervaren treinreiziger.

    {Mowl: is dat zo? Mijn treingang wordt slechts zelden verstoord door suïcide.}

  2. Herfst is voor sommige mensen een hele trieste donkere periode. Dat het ook met de economie niet zo goed gaat, kan net die ene klik zijn waardoor mensen besluiten dat het voor hen niet meer hoeft. Dat dan nog drie mensen tegelijk dit besluiten, maakt het allemaal nog extra zo wrang.

    {Mowl: maar ’t is wel zo efficiënt.}

  3. Cyberjunk schreef:

    Als ik je kleine lettertjes goed begrijp, dan vind ik het heel erg van die drie mensen. En nog erger vind ik het dan voor het NS personeel. Ik hoop dat ik je NIET goed heb begrepen.

    {Mowl: ik vrees van wel.}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.