I Got Rhythm

Muziek en ritme vinden hun weg tot in de geheime plaatsen van de ziel. Plato

Muziek en ritme vinden hun weg tot in de geheime plaatsen van de ziel. Plato

Tiktak, ging het. Tikker­de­tak. Tikker­de­tak­tak. Tik. Zoiets.

Ritmisch klikte de bruine rechter­schoen op de vloer van de coupé. Waar­schijn­lijk op de maat van muziek die de man in de schoen door zijn oor­tele­foon hoorde.

Soms bleef het even stil. De schoen rustte dan roer­loos op de vloer. Misschien omdat de muziek was gestopt. Of omdat er gewoon even een kalm moment was gekomen.

Ik was benieuwd naar welk genre de man in de schoen luisterde. Aan zijn gezicht of uiterlijk viel niet op te maken of het jazz was of klassiek. Pop of rock. Hij was een doorsnee man. Met een doorsnee spijkerbroek en een doorsnee grijze jas. En doorsnee bruine schoenen.

Tiktak, deed de schoen. Tikkerdetak. Tikkerdetaktak.

[Alle mogelijke muzieksoorten probeerde ik te rijmen met het ritme van de schoen. Zodat ik pas veel te laat in de gaten kreeg dat het voortdurende getik me eigenlijk heel erg op de zenuwen werkte.]

Standaard

5 gedachten over “I Got Rhythm

  1. Ik zie je al zitten. Op je knieën, op de grond onder de bankjes door turend, met je camera (op telefoon?) en dan de foto maken, denkende aan de irritatie die de voet bij je oproept.
    Dit was ogenschijnlijk een rustig moment. Want zijn voet rust op de grond.

    {Mowl: ’t ging iets anders. Zelfontspanner ingesteld en ’t toestel stiekem op de vloer geschoven. Wel eerst de flits uitgezet, natuurlijk.}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.