Intrige

‘t web van leugen wordt altijd gevangen door de vloek en zal altijd weer terugkeren in de zelf.

‘t Web van leugen wordt altijd gevangen door de vloek en zal altijd weer terugkeren in de zelf.

“Ben je jaloers?” vroeg hij. “Nee ben ik niet, of toch wel, ja ik ben jaloers. Wat wil je nou horen!” antwoordde ik aan de telefoon. “Goed zo, bravo, fijn te horen, want dat betekent dat je om me bent gaan geven.” reageerde hij venijnig.

“Ben van je gaan houden! Zoals ik van niemand ooit heb gehouden. Verlangens, hunkeringen die ooit borrelden zijn alleen meer geworden. Deze keer kan alles anders worden en zijn, wellicht.” schraapte even me keel en antwoordde met een krachtige stem.

Vol overtuiging met de vooruitblik verzonden naar de toekomst en het donkere verleden begraven in de strijdbijl.

“Ik moet gaan, neem afscheid van ons en dit alles. Ik kan dit niet, dacht dat ik het aan kon, deze keer, maar tijden veranderen.”

De reeds gedachtenis sloeg over tot krankjorum er aan toe.

Aan de andere kant werd opgehangen en de lijn verbrak. De zwarte laag van mist die het kreeg gaf de ruimte een donkere schaduw.

Standaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.