Meer blauw op straat

baco
Een groepsgevoel is de gemakkelijkste manier voor een individu om zichzelf een identiteit te geven en al zijn wreedheden te rechtvaardigen. Györgyi Konràd (1933)

“Volgens mij zijn ‘t makelaars.” zei Brrrr. Ik bekeek ‘t drietal aan ‘t tafeltje even verderop. Ze waren vrijwel identiek gekleed — blauw overhemd, zwarte zonnebril en gestreken pantalon — en dronken elk ‘n Bacardi-cola. Eén van de drie droeg ‘n spijkerbroek: dat moest de rebel wel zijn.

“Volgens mij komen ze uit de financiële wereld.” overwoog ik.

“Zouden ze nou ooit tegen mekaar zeggen dat ze d’r leuk uitzien?” vroeg Brrrr zich af.

“Zo van: Goh, wat heb jij ‘n leuk overhemd aan?” grapte ik. “Ja, ik dacht, ik ga vandaag es voor blauw.” We keken geamuseerd naar ‘t trio aan ‘t tafeltje even verderop.

“En toch zijn ‘t vast ooit kinderen geweest.” zei Brrrr. “Met andere toekomstverwachtingen.”

“Vast.” zei ik.

[De mannen merkten niks van onze achterklap. Gelukkig maar. Stel dat we ooit nog es ‘n huis moeten verkopen. Of geld lenen.]

Standaard

Een gedachte over “Meer blauw op straat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.