Samen vieren

carnaval

Het leukste van een feest is de dag ervoor. Godfried Bomans (1913-1971)

Het meisje was een jaar of zeven, acht. Het zwoegde de steile weg omhoog. En keek droef.

Op haar hoofd had ze een zwarte pruik. Haar lange blonde haren kwamen er onderuit.

Uit een koker op haar rug stak één pijl. Eén. Een boog had ze om haar schouder geschoven. Op de wangen waren rode strepen geschminkt.

Het maakte de aanblik allemaal niet echt vrolijk.

Ik kreeg sterk de neiging om op haar af te stappen en haar iets bemoedigends te vertellen.

Zoals: “Woensdag is het allemaal weer voorbij.” Of zoiets.

Maar ik liet haar doorrijden. Alleen. De steile weg omhoog.

[Carnaval en Arnhem. Het is geen natuurlijke verbintenis.]

Standaard

4 gedachten over “Samen vieren

    • Neen, eigenlijk niet. Maar soms heb ik wel eens zin om dat aan bepaalde mensen te vragen. Maar mijn fatsoenlijke opvoeding laat dit niet toe. Jammer hé?

      {Mowl: fatsoen is soms zo’n sta-in-de-weg.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.