Sta-in-de-weg

Als je een vrouw vlug wil leren kennen, moet je met haar gaan winkelen. Marcelene Cox

Als je een vrouw vlug wil leren kennen, moet je met haar gaan winkelen. Marcelene Cox

Soms zie je het meteen. Zoals dit keer. Er kwamen drie meisjes aangelopen, druk met elkaar in gesprek en totaal geen oog voor de wereld om hen heen. Laat anderen maar uitwijken was het adagium – en dat gebeurde dan ook.

Soms weet je het meteen. Zoals dit keer. Dat ik niet opzij zou gaan. Ik had er gewoon geen zin in. Nou eens een keer niet. Dus zette ik me schrap toen het drietal op ramkoers naderde. De meest rechtse van het trio, in een zomers rood jurkje, zou het niet redden. Ze botste dan ook tegen me aan.

De twee andere meisjes hadden geeneens in de gaten dat er één was gestopt en liepen pratend door. Het meisje dat tegen me aan was gelopen leek door de botsing helemaal van haar stuk gebracht. Ze hield haar hoofd schuin naar voren en trok wankelend de handen tot aan haar schouders op terwijl ze tegen me aan stond te dringen. Het zag er uit als een mier die ineens op een ander pad was gezet en nu niet meer wist waarheen hij moest gaan.

“Wat wil je eigenlijk?” zei ik tenslotte, om haar een kans te gunnen te ontsnappen.

“Ik wil er langs.” piepte het meisje zonder me aan te kijken. Genadig deed ik een stap opzij. Het meisje vluchtte in het veilige gezelschap van haar vriendinnen, die van haar tijdelijke vermissing nog steeds niks gemerkt leken te hebben.

[Wat volgde was een kortstondige bevrediging, die op een gegeven moment werd vervangen door het besef dat het toch allemaal niks uithaalt. Er zijn nog zoveel meisjes over, met vriendinnen en zomersrode jurkjes. Daar is geen beginnen aan. Maar soms realiseer je je dat pas later.]

Standaard

9 gedachten over “Sta-in-de-weg

  1. Ik heb ook vaak het gevoel dat ik in drukke winkelstraten altijd de gene moet zijn die aan de kant moet. En daar heb ik vaak ook geen zin in.

    {Mowl: soms wil je even niet buigen.}

  2. Het is maar goed dat je niet gehoord hebt wat de meisjes achteraf over jou zullen gezegd hebben 🙂 Ik herinner me dit arm in arm lopen, ook van in de tijd dat ik met mijn schoolvriendinnen dacht dat het voetpad alleen ons toebehoorde en dat ieder ander maar uit de weg moest gaan.
    Dat is natuurlijk eeuwen geleden (dacht ik zeg het zelf maar :p )

    {Mowl: en droeg jij ook ’n zomers rood jurkje?}

  3. Cyberjunk schreef:

    Ik kan van harte instemmen met je kleine lettertjes. Toch vind ik het SOMS, al weet ik dat je helemaal gelijk hebt in wat je zo in het klein opschreef, toch leuk om eens dwars tegen dat egocentrische gedoe in opstand te komen.Voor het moment heb je tenminste eens een keer genoegdoening.

    {Mowl: ik beken dat ik d’r geen spijt van heb.}

  4. Possum schreef:

    Trials and tribulations of overpopulation.
    If you want to live with it ,
    I’m afraid you have to be a gentleman
    at all times.

    {Mowl: eigenlijk wel, hè?}

  5. jean d'artagnan schreef:

    Proficiat, stoer!
    Wat enorm assertief van jou!!

    Of……., om maar eens een vooroordeel te gebruiken, waren de dames blond?

    {Mowl: niet van nature, geloof ik.}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.