Te laat

lichtje

Ik ben niet bang om dood te gaan. Ik wil er alleen niet bij zijn als het gebeurt. Woody Allen (1935)

Meneer W, die een paar huizen verderop in de straat woont, had nog in de kinderwagen gekeken en S, de moeder van Feline, gefeliciteerd met de boreling. Toen waren ze uiteen gegaan.

Zonder reden keek S nog een keer over haar schouder en zag toen dat meneer W in elkaar was gezakt – hij lag op de parkeerplaats voor zijn huis, achter een stilstaande auto.

Zo’n dertig minuten later kwamen Brrrr en ik aangelopen. We zagen nog net hoe een ambulancebroeder het gezicht van meneer W toedekte. Onder de deken staken zijn voeten uit, eentje zonder schoen. De toeschouwers zwegen vol respect.

[“Als jij niet zo had staan treuzelen in de stad, waren we op tijd geweest.” siste ik tegen Brrrr. Hij keek me heel boos terug.]

Standaard

4 gedachten over “Te laat

  1. linette schreef:

    Wat een naar verhaal, staat de dood en het jonge leven erg dicht bij elkaar

    {Mowl: je bent er geweest voor je weet dat je er überhaupt bent.} 

  2. Hangt ervan af waarvoor je op tijd terug had willen zijn.
    Om misschien de man het leven te redden door toediening van eerste hulp? Of om er als ramptoerist bij te staan?

    {Mowl: lastig hoor, een geweten.}

  3. beer schreef:

    vreselijk zeg….
    Maar ik vraag me af waarom de beste man 1 schoen miste….En als je 10 minuten eerder was geweest René…, had je dan beter geslapen vannacht? Zal toch niet….Je moet Brrrr niet overal de schuld van geven hoor, dat is echt niet lief

    {Mowl: als ik tien minuten eerder was geweest had ik je misschien uitsluitsel over de schoen kunnen geven.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.