Zonder zak

hondjes
Ik geloof niet in God, wel in hondjes. Martine Verhoeven

Dood, natuurlijk, dacht ik toen ik de Indische man met de plastic tas onder de arm zag en me afvroeg hoe ‘t met ‘m zou zijn. Maar ik had ‘t mis — de Indische man met de plastic tas onder de arm was verre van dood: hij had zelfs geeneens ‘n plastic tas onder de arm. Nee, in plaats van ‘n plastic tas onder de arm had ie ‘n leren riem in z’n hand. Aan ‘t eind van die riem huppelde ‘n puppy. ‘t Diertje dartelde — oren gespitst, tong uit de bek — alle kanten op. Toen ‘t mij zag, trok ‘t meteen de riem strak om tegen me op te springen.

“Rustig, rustig.” straalde de Indische man. “Niet zo trekken!”

Hij is nog nooit zo niet-dood geweest, dacht ik.

[Ik keek hoe de blaffende stuiterbal de Indische man ‘t leven inleidde.]

Standaard

Een gedachte over “Zonder zak

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.