Eigen wereld

Een spreuk die vandaag spreekt, zwijgt morgen. Ubbo-Derk Hakholt

Een spreuk die vandaag spreekt, zwijgt morgen. Ubbo-Derk Hakholt

Het was gewoon een toevallig treffen van drie individuen. Twee daarvan stonden met mekaar te praten op een kruispunt van twee gangpaden in het warenhuis. Dat het zich hier om twee vrouwen handelde, is onbelangrijk.

De manier waarop de beide dames zich hadden opgesteld liet geen ruimte om er langs te gaan. Maar goed, zolang niemand dat wilde, was er niks aan de hand.

Een jongeman verstoorde het delicate evenwicht. Hij moest er langs, maar dat ging niet. Dus kuchte hij – maar zonder effect. Dus besloot de jongeman de dames beleefd maar beslist toe te spreken.

“Pardon.” zei hij. “Zou ik er misschien langs mogen?” Hij glimlachte erbij.

Er kwam geen duidelijke reactie. De dames praatten door, maar verschoven bijna onmerkbaar enkele centimeters – net genoeg om de jongeman door te laten.

[Daarna sloot de grens zich weer hermetisch. Ik dacht aan Denemarken.]

Standaard

2 gedachten over “Eigen wereld

  1. Terwijl ze juist zo aan hun imago werken. Zing met me mee:
    “Come on boys come on girls
    In this crazy, crazy world
    You’re the diamonds, you’re the pearls
    Let’s make a new tomorrow, today”

    {Mowl: tijdens ‘t Songfestival zijn we allen één.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.