De Chariten

meisjes

Eén lente per jaar, en in het leven slechts één jeugd. Simone de Beauvoir (1908-1986)

Eén meisje maakt zich los van haar vriendinnen. Ze loopt, nee: ze huppelt op ons af.

“Willen jullie een foto van ons maken?” vraagt ze. In haar uitgestrekte hand heeft ze een camera. Ik pak ’t toestel van haar aan. “Hij staat op automatisch.” zegt ze, terwijl ze terug danst naar de beide andere meisjes.

“Nog één!” roept ze wanneer de eerste foto is gemaakt. Ik druk nog een keer af. De drie meisjes komen op ons afgelopen. Ze stralen.

“Dankjewel.” zegt ’t eerste meisje als ze ’t apparaat terugneemt. Ze wil doorlopen maar bedenkt dan nog iets.

“Wat zijn jullie een mooi stel samen.” knikt ze blij. Dan zwaait ze lachend. “Nog een hele fijne lentedag!”

[De eerste zonnestralen in ’t park en de wereld is een paradijs. Vandaag regent ’t weer gewoon.]

Standaard

4 gedachten over “De Chariten

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.