After dinner

Al onze woorden zijn kruimels die afvallen van de feesttafel van onze geest. Kahlil Gibran

Al onze woorden zijn kruimels die afvallen van de feesttafel van onze geest. Kahlil Gibran

Tegen de tijd dat de koffie en het digestief werden geserveerd ging het gesprek over Turkse mannen die in hun kruis krabben. Zo gaan tafelgesprekken soms.

“Ze hebben zich geschoren.” wist E. “En dat gaat jeuken.”

“Geschoren?” verbaasde zich W. “Wat?”

“Hun zak.” vertelde P. “Doe jij dat niet dan?”

“Mezelf scheren?” schrok W. “Daar? Ben je gek? Waarom zou ik?”

“Voor de hygiëne, natuurlijk.” zei E. “Je wil toch niet zeggen dat er bij jou zo’n bos haar woekert?”

“Getverdemme.” gruwde P.

W dronk zijn glas leeg en stond op.

“Waar is de wc?” vroeg hij.

[Hij wandelde zo kalm mogelijk van tafel in de gewezen richting. Maar zelfs zijn rug kon zijn ongemak niet verbloemen.]

Standaard

4 gedachten over “After dinner

  1. Baloo schreef:

    Wat dacht je van de mogelijkheid van zakratten? Zeker als de Turk vaak in Duitsland over de vloer komt, is dat niet denkbeeldig …

    {Mowl: ik heb geen idee waar je het over hebt.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.