Bedankt

torens

Het enige wat men met goede raad kan doen is ze doorgeven: men heeft er zelf nimmer iets aan. Oscar Wilde (1854-1900)

In het dagelijks leven ben ik adviseur. In werkelijkheid ben ik een ramp.

Mijn moeder, bijvoorbeeld – mijn moeder: ik heb haar regelmatig van goed bedoelde adviezen voorzien. Stuk voor stuk zijn ze catastrofaal afgelopen.

Zoals die goedbedoelde raad van mij om toch vooral bij die ene leverancier telefoon én internet af te nemen. Lekker makkelijk met elke maand een vaste contributie. Zei ik.

Niet dus. De oude leverancier heeft heel veel moeite om mijn moeder als klant los te laten en blijft haar bestoken met telefoontjes en brieven. De nieuwe leverancier had op zijn beurt weer moeite de lijnen geïnstalleerd te krijgen. En toen het eenmaal zover was, bleek de geluidskwaliteit van de telefoon abominabel te zijn.

Gisteren was het helemaal raak: mijn moeder kon niet meer bellen. Geen gesprekstoon wanneer ze de hoorn van de haak nam. Dat allemaal dankzij mijn advies.

En dan de Belastingdienst.

“Je moet aangifte doen, ma.” riep ik.

“Och, ik weet niet.” aarzelde mijn moeder.

“Jawel,” wierp ik enthousiast tegen. “65-plussers hebben extra aftrekposten. Je krijgt een hoop geld terug, let op!”

En ik vulde een T-biljet in voor mijn moeder, die langzaam haar verzet opgaf.

Deze week kwam de blauwe envelop. Met de aanslag: of mijn moeder maar even wilde bijbetalen. Ze keek me vragend aan.

[Brrrr zei al: “Je moeder zal wel blij zijn met jou.” Ik begin het te betwijfelen.]

Standaard

9 gedachten over “Bedankt

  1. Liefst niet naar België. Toch niet om te adviseren. Er loopt hier al genoeg fout.
    Maar voor vakantie ben je welkom hoor. Kwestie van onze touristische sector wat op te vijzelen. Wat dacht je van Gent en de Gentse Feesten?

    {Mowl: ik ben nooit in Gent geweest. Wel Brugge.}

  2. beer schreef:

    ach jongen toch…..je bent echt een ramp voor je moeder dus….
    Gelukkig heeft ze een fijne schoonzoon 🙂

    {Mowl: da’s in elk geval waar.}

  3. Anne schreef:

    Ahum … Ik zie dat AL je goedbedoelde adviezen fout uitgedraaid zijn.
    Tja, hier valt geen redden meer aan.

    {Mowl: zal ik emigreren? Maar welk land laat me toe? België?}

  4. Anne schreef:

    Beu hé als dat gebeurt.
    Misschien is het nu het moment om al die dingen die je wel goed aviseerde op te sommen? Kwestie van de aandacht af te leiden.

    {Mowl: zoals wat?}

  5. a schreef:

    tja het gaat allemaal van de erfenis af.

    {Mowl: fijn. De wetenschap dat mijn broer en zus meebetalen aan mijn fouten stelt me helemaal gerust.}

  6. Bee schreef:

    Ineens ben ik toch blij met onwillige ouders, die steevast roepen: ‘we denken er nog wel over’, of: ‘geen slapende honden wakker maken’, wanneer ik ze een goede raad geef of de belasting voor ze in wil vullen 😉

    {Mowl: mijn moeder heeft ̩̩n probleem Рze vertrouwt me.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.