BesprekenLeestijd 1 min

In Nederland schilder te willen worden betekent de reuzen uit het verleden uit te dagen. In geen enkel ander land ter wereld zijn de wolken, de bomen, de weilanden, de koeien, de huizen, de burgers en hun honden zo glorierijk vereeuwigd in onsterfelijke kunst. Jan de Hartog

Ik had voor even genoeg van bomen. En bovendien dreigde het opnieuw te gaan regenen.

“Laten we naar het museum gaan,” stelde ik voor – per slot van rekening was die overdekt en sinds kort weer toegankelijk. Lief overtuigde ik door de nadruk te leggen op de cultuur. Het werkte.

“Reserveer jij?” vroeg hij – dat was namelijk de regel die bij de heropening was gesteld, zodat er niet teveel mensen ineens de kunst tot zich zouden nemen.

“Toch merkwaardig dat je voor een bezoek aan het Zweedse woonwarenhuis geen plaatsen hoeft te bespreken,” zei ik, terwijl ik onze gegevens op de website intikte, alsmede een gezondheidsverklaring, om de uitgestelde tentoonstelling te mogen bezoeken.

Lief haalde zijn schouders op – hij had er evenmin een verklaring voor. Het leek ook zinloos die te vinden.

“Gedaan,” zei ik, nadat ik op Verzenden had gedrukt. “Zal ik gelijk voor aansluitend een wijntje en bitterballen boeken?”

Standaard