Enkel de nacht (slotakkoord?)Leestijd 1 min

PresikhaafIk laat je vandaag kennismaken met mijn duistere kant. Althans, zo zou het kunnen worden opgevat.

Je weet dat ik een moordenaar ben. Zo’n één keer per week repeteer ik met een toneelgroep. Het is allemaal reuzeleuk en gezellig. Op een klein minpuntje na. En dat minpuntje dreigt de hele voorstelling te gaan opbreken, als het aan mij ligt.

Ik vind het voor een toneelgroep tamelijk essentiëel dat je de namen van de acteurs weet. Dus heb ik bij de eerste ontmoeting mijn visitekaartje (ja, Brrrr en ik hebben visitekaartjes!) gegeven, zodat daar geen misverstand over kon bestaan.

Desondanks werd er vanaf dat moment gecommuniceerd met een meneer waarvan de naam niet eens op de mijne lijkt. Ik heb keurig gemeld dat dat fout is, maar dat kon niet voorkomen dat in een persbericht ineens ook die meneer die ik niet ken mijn rol bleek te spelen.

Nogmaals heb ik verteld dit niet op prijs te stellen. Dit werd voor kennisgeving aangenomen, blijkbaar. Want afgelopen maandag werd het affiche gepresenteerd. De spelers werden genoemd en – je raadt het al – weer was daar die bastaardnaam. Zo rustig en serieus als ik kon zijn heb ik verteld daar niet mee akkoord te gaan. En dat ik nu toch een correctie verlangde.

Toen ik binnen 24 uur hierna twee emails ontving die ondanks alles nog steeds gericht waren aan iemand die ik niet ken, ontplofte ik zowat.

Ik heb de theatergroep nu laten weten dat ze rustig met die andere meneer verder mogen gaan en dat ik begrijp dat mijn aanwezigheid niet langer op prijs wordt gesteld.

Ben ik nu te ver gegaan? Nee toch?

Standaard

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.