L’Etoile Manquante

Tederheid is de rust der passie. Joseph Joubert

Tederheid is de rust der passie. Joseph Joubert

C’est ma mec.” zei de jongen met de muts op het terras aan de Rue Vielle Du Temple toen hij het sms’je las. Meteen belde hij terug. “Oui.” klonk het. En: “Sûr.” Hij klapte zijn toestel dicht. Hij keek naar het meisje naast hem. “Il arrive.”

Het gesprek met het meisje ging verder, zoals daarvoor. Alleen keek Muts wat meer om zich heen. Na korte tijd kwam een jongen aangelopen met vleestunnels in z’n oren zo groot als een rolletje plakband. Hij begroette het meisje met twee zoenen en daarna Muts, net iets hartelijker. Z’n ogen straalden, nee, ze flonkerden.

Er ontstond iets van een driegesprek waarbij het meisje zo beleefd als maar kan werd genegeerd. Muts en Vleestunnels leken elektrische magneten. Hun ogen waren aan mekaar geklonken. Handen bewogen bij hun woorden, knieën verschoven bij elke lach, voeten draaiden alsmaar door. Een bezwerende choreografie van het hart zonder dat Muts en Vleestunnels mekaar aanraakten. Nu niet.

Plotseling mompelde Vleestunnels iets van “travailler” en stond op.

Het meisje kreeg twee zoenen en dan Muts. Die legde een hand op de schouder van Vleestunnels. Iets langer dan normaal keken ze mekaar in de ogen.

[Er werden woorden gefluisterd die ik niet kon verstaan. Vleestunnels schreef de naam van zijn website op een map van Muts. Ik las mee en dacht ’t wel te onthouden. En bestelde toen nog een karaf rosé.]

Standaard

4 gedachten over “L’Etoile Manquante

  1. Het fijne van een taal die je maar half verstaat, is dat je je eigen verhaal kunt verzinnen.

    {Mowl: o, maar daarvoor hoef ik de taal niet niet te verstaan.}

  2. Mooi stukje! Vooral hoe je de interactie tussen de twee jongens beschrijft! Er is niks leuker dan van op een terrasje andere mensen te bekijken en in de gaten te houden. En als ze dan nog leuk zijn, is het helemaal meegenomen. 🙂

    {Mowl: liefde maakt mooi. Jeugdige liefde zeker.}

  3. Cat schreef:

    Ach, ’t arme kind…slachtoffer van een zo dichtbije liefde…maar oh, wat mooi….

    {Mowl: slachtoffer? Eerder twee zielen in afwachting, leek mij.}

  4. Laat me raden… je hebt het niet onthouden.

    {Mowl: terwijl me een papiertje en een potloodje werd aangeboden hoorde ik mezelf zeggen dat ik het niet zou vergeten.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.