Nu weet ik ‘t alweer

Het beeld dat ik van mezelf heb verschilt zeer van het beeld dat ik probeer te creëren in de geest van anderen met het doel hun liefde te winnen. W.H. Auden

Het beeld dat ik van mezelf heb verschilt zeer van het beeld dat ik probeer te creëren in de geest van anderen met het doel hun liefde te winnen. W.H. Auden

Ik had geeneens in de gaten dat ik geluid maakte. Of misschien ook wel, maar niet zo dat anderen het hoorden. Maar ja, daar was die mevrouw, zo’n min-of-meer-collega (omdat ze ander werk doet bij een andere baas, maar toch wel een beetje in dezelfde richting), die me aankeek alsof ze wat tegen me ging zeggen – zo leek het tenminste – dus ontdekte ik dat ik geluid maakte. En toen hoorde ik mezelf ook.

“Shalalie.” zong ik overduidelijk.

“O, ik dacht dat je wat wilde zeggen.” zei de min-of-meer-collega.

“Neeneenee.” zei ik snel. Ik trok een vrolijk gezicht. Zodat ze misschien zou gaan denken: Wat een prettig gestoord figuur. Gestoord, maar prettig.

[Het maakt niet uit wat ze van me vinden, zolang het maar niet waar is.]

Standaard

5 gedachten over “Nu weet ik ‘t alweer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.