OfflineLeestijd 1 min

herinnering
is net een maniak
aan de telefoon
die maar niet ophoudt
met bellen
Arnon Grunberg

Ze had nog een antenne op haar dak gehad en een buizen-toestel als dat mogelijk was geweest. Nu had ze dan toch kabel. Alleen kabel. En alleen de belangrijkste zenders op haar tv.

“Maar ik kan niet pauzeren ofzo,” zei ze. “En streamen doe ik ook al niet. Ik huur wel een dvd’tje, als dat nodig is.”

Ze dacht even na.

“Wacht eens,” knikte ze, “ik heb ook telefoon. Een vaste lijn. Die kwam cadeau bij de kabel.”

De ernst waarmee ze keek liet me bijna lachen. Ze keek me verbaasd terug aan waardoor ik moest blozen.

“Een vaste lijn?” overschutterde ik ons, “Waarom heb je in deze tijd nog een vaste lijn?”

Ze haalde haar schouders op. Ze kon zonder moeite over mijn opgeworpen schaduw stappen.

“Nou gewoon,” zei ze, “alleen mijn schoonfamilie heeft dat nummer, dus als die overgaat weet ik dat ik niet hoef op te nemen.”

Standaard