OnvermijdelijkLeestijd 2 min

sonsbeek

De enige verstandige manier van opvoeden bestaat eruit een voorbeeld te zijn, desnoods een waarschuwend voorbeeld.
Albert Einstein (1879-1955)

“Ze hebben de trap in de grondverf gezet.” constateerden we, terwijl we ons door een half geopende deur bogen.

“Dan kunnen we niet naar de wc.” ontdekte Brrrr.
“Verdorie.” zei ik.

Daarom gingen we even later naar de buurt-Chinees. Er was een terras en eten. En zolang we hier zaten konden we vrij gebruik maken van de toiletten. We bestelden een kan water en vroegen om de kaart.

Het terras was rustig gevuld. Een oudere dame verscheen met een jong meisje. De dame was blank, het meisje vertoonde Aziatische trekken.

“Ga hier maar zitten, meisje.” zei de dame. Het meisje trok een stoel achter een tafel en hees zich erop. Een serveerster kwam toegelopen.

“We willen graag een sinas. En een hapje eten.” zei de dame. “Mag ik het kaartje?” Met een zakdoek, die ze ergens vandaan had gehaald, wapperde ze over de tafel. “Zo.” zei ze in zichzelf en borg het doekje op.

Toen de serveerster de frisdrank kwam brengen, vond de dame het nodig een en ander toe te lichten.

“Ze is van mijn dochter.” zei ze tegen de serveerster. “En vandaag kreeg ik haar in mijn schoot geworpen.” Niet zonder liefde keek ze naar haar kleindochter. “En toen dacht ik: ‘Waar kan ik met haar naar toe?’ Vandaar dus.” verklaarde ze haar aanwezigheid. De serveerster knikte. Het meisje zoog aan haar rietje.

“Weet jij hoe ik je papa noem?” vroeg ze even later. Het meisje schudde haar hoofd.
“Schoon-zoon.” zei de dame. “En wat zeg ik tegen je mama?”
“Dochter.” wist het meisje. De dame knikte tevreden.

“Goed zo.”

[Het bestek werd even later gebracht, opgerold in een papieren servetje. Het meisje wilde het op de tafel leggen. De dame pakte het af.

“Dat Is Vies.” sprak ze nadrukkelijk. Met beide bestekjes in haar handen wachtte ze tot de serveerster twee papieren placemats had gebracht. “Zo.” zei ze en reikte het meisje het pakketje aan. “Leg nu maar neer.”

Het meisje deed wat haar werd gezegd en zweeg. Ze leek zich te schikken in haar tijdelijke lot.]

Standaard

4 gedachten over “OnvermijdelijkLeestijd 2 min

  1. “Onze trap staat in de grondverf. We kunnen niet naar het toilet. We wisten niet waar we naartoe moesten. Dus vandaar.”

    Hoe was het eten?

    {Mowl: redelijk. Maar de wc was een genot.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.