Op springenLeestijd 1 min

Maak ik es een keer iets mee, heb ik mijn fototoestel niet bij me!

Het begon ermee dat ik in de trein van Z naar A een sms’je kreeg van de Nederlandse Spoorwegen: het treinverkeer tussen Z en A werd op last van de politie stilgelegd. Maar ja, wij waren al onderweg en mochten nog net doorrijden tot het centraal station. Zonder vertraging arriveerde ik thuis.

Toen ik later, met Brrrr, de stad in wilde, was de doorgang afgezet met rood-witte linten. Politie patrouilleerde, groen-blauwe busjes stonden strategisch opgesteld. Het was Serieus Spannend!

Maar ja – geen foto dus. En op radio en tv hoorde ik ook niks. Alsof er niets aan de hand was geweest.

Dus was ik erg blij met dit bericht op teletekst van Omroep Gelderland. Het bewijs. Er was een bom gevonden. Uit de tweede wereldoorlog. Van vijfhonderd pond. En die was weggehaald.

(De toon voor dit weekeinde is gezet. Het wordt explosief – maar zonder ontsteking.)

Heel anders ziet het er voor mijn moeder uit. Enige tijd terug vroeg ze me om kaartjes voor ‘Mamma Mia’ te bestellen. Even dacht ik dat ze Brrrr en mij wilde verrassen. Maar nee – ze gaat vandaag met een vriendin. Dus zó voelt jaloezie…

Standaard

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.