Prima hora

Als je honderd mensen niet kunt helpen, help er dan eentje. Moeder Teresa

Als je honderd mensen niet kunt helpen, help er dan eentje. Moeder Teresa

“Zou ik misschien even gebruik mogen maken van het toilet?”

Ik had de haveloos geklede en ongeschoren man een uurtje daarvoor in de ruimte van de geldautomaat zien liggen, met opgetrokken benen op de grond. En zojuist was hij door een openstaande deur, nog voor openingstijd, naar binnengeglipt.

“Natuurlijk.” zei ik en leidde hem naar de publieke wc. Collega’s hielden ons in de gaten.

Wat moet ik anders? gebaarde ik terwijl de man zijn sanitaire behoeften deed. Niemand wist het.

“Heeft u misschien ook nog een bakje koffie?” hoopte de man toen hij klaar was. Ik liep naar de automaat.

“Maar dan moet u nou wel gaan.” zei ik als ik hem even later een plastic bekertje in de handen gaf. De man slurpte een slok en knikte.

[Wat moet ik anders? gebaarde ik toen de man door de openstaande deur verdween. Niemand wist het.]

Standaard

6 gedachten over “Prima hora

  1. Anne schreef:

    Wees blij dat je hem binnen liet om het toilet te gebruiken, voor je het weet doet ie het op de stoep en trap jij er middenin.
    Van wraak gesproken. Tenzij hij natuurlijk een hondenpoep zakje bij zich heeft …

    {Mowl: daar mag toch alleen maar hondenpoep in?}

  2. Zo ben jij wel de schuld dat die zwervers steeds terug blijven komen. Het zijn net duiven.

    {Mowl: ik zal toch, hoop ik, niet de enige zijn?}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.