VerheffendLeestijd 1 min

lichtEn weer stond ik in de lift. En weer ging ik omhoog. Dit keer waren twee mannen mijn gezelschap.

Ze praatten met elkaar. Maar ik lette niet op wat ze zeiden. Of ik kon het niet verstaan.

Eén van beiden zei iets wat de ander niet beviel. Dat maakte ik in elk geval op uit de stuurse blik die de ander eerst naar de ene man, daarna naar mij wierp. Alsof hij zich schaamde voor de woorden van de ene man. Die haalde zijn schouders op, knipoogde naar mij en zei wat. Weer kon ik het niet verstaan.

“Sorry.” verontschuldigde ik me. “Ik heb u niet verstaan.”

De lift stopte. De deuren openden zich. De andere man verliet de lift. De ene knipoogde nog een keer en zei: “A’j moar schik hebt.”

Ik knikte.

“Zo is het.” zei ik.

[De man gaf me een schouderklopje en verliet gehaast de lift, achter de ander aan. De deuren sloten zich. Ik ging alleen verder.]

Standaard

5 gedachten over “VerheffendLeestijd 1 min

  1. rozebeer schreef:

    tjeetje zeg, dat is echt weer iets mannelijks. De man wil altijd iemand achter zich scharen…, een medestander vinden.
    Ik vind het goed van je dat je er niet in mee gegaan bent

    {Mowl: al had ik gewild – ik kon hem gewoon niet verstaan.}

  2. De liftkronieken van Mowl !
    Ik zie een langlopende tv-serie voor me.. 😉
    Maar die man had WÉL gelijk! 🙂
    aldus.

    {Mowl: Talpa kan de rechten van ‘Op en Neer’ kopen.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.