VerkekenLeestijd 1 min

Verdiepen kan men slechts wat diepte heeft. Karel Boullart

“Eigenlijk gaat het best wel goed met me.”

Het was een te verwachten tegenvraag geweest, nadat ik Die-en-die had doorgezaagd over hoe ze het afgelopen jaar had ondervonden. “Hoe gaat het dan met jou?” wilde ze weten.

“Best wel goed,” dus. Ze zweeg en staarde me aan, zodat ik vanzelf verder ging praten.

“Ik weet ook wel, dat er mensen zijn die het allemaal niet meer trekken,” zei ik zoekende, “die de uitdagingen missen en de contacten.”

Ze bleef me maar aankijken – ik moest doorgaan.

“Dat is natuurlijk heel erg en waarschijnlijk hebben ze ook hulp nodig, voordat ze om gaan vallen.”

Ze knikte niet, ze schudde niet, ze keek alleen.

“Dus ja, het is niet eerlijk dat ik me zeg zo goed te voelen, terwijl er zoveel mensen zichzelf verliezen.”

Nu glimlachte ze toch. Tevreden.

Verdorie, vervloekte ik mezelf, kan ik dan ook nooit eens gewoon mijn mond dichthouden?

Standaard