Voochelaar

zaadzakjes
Er is geen oogst voor het eenzame hart; het zaad van de liefde moet eeuwig herzaaid worden. Anne Morrow Lindbergh (1906-2001)

Tante was jarig. Brrrr kon d’r niet bij zijn, maar had wel ‘n vogel van zaadzakjes en vetbolletjes voor d’r gekocht. Moeder, wier hazelaar vol met van die dingen hangt, vond ‘t maar niks.

“Ze heeft alleen ‘n balkon.” zei ze. “Daar komen helemaal geen vogels.”

“Omdat er ook niks te halen valt.” zei ik. “Maar zullen we Tante zelf laten beslissen?”

“Ik vind ‘m mooi.” zei Tante even later in ‘t restaurant waar we d’r verjaardag vierden. “Hij past goed op m’n balkon.” Triomfantelijk keek ik naar Moeder. Ze zweeg en broedde. Met succes.

De volgende dag belde ze. Nietsvermoedend nam ik op.

“Je raadt nooit wat d’r nu bij mij in de voortuin staat.” kirde ze.

[Ik hoorde de vogels bijna door de lijn heen kwetteren van genot.]

Standaard

3 gedachten over “Voochelaar

  1. Baloo schreef:

    Oudere dames hebben nog geleerd hoe je overtuigend de schijn ophoudt. Oudere moeders daarentegen weten heel goed hoe te zegevieren. Oudere zonen en middelbare schoonzonen …

    {Mowl: oei, ‘n cliffhanger!}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.