Vrij

terras

De wet van de vrijheid is de wet van de liefde. Heb lief en doe wat je wilt. Aurelius Augustinus (354-430)

‘t Meisje met ‘t rode jasje werd door de vader, ‘n man in wit, op ‘t kussen getrokken. Ze zaten in de schaduw van ‘t zonnige terras. Hij zette z’n dochter op z’n schot en herschikte d’r jasje. Daarbij streelde die d’r wang. ‘t Meisje kirde. De vader glimlachte achter z’n zonnebril.

Hij fluisterde wat tegen ‘t meisje. Ze klapte in d’r handen. Weer die glimlach. ‘t Meisje schaterde. De vader legde z’n hoofd tegen d’r aan en vouwde z’n armen om ‘t lijfje.

De wereld was volmaakt. Voor even dan, voor deze twee mensen tenminste. Voor de dochter in elk geval.

De zon scheen, het was warm en papa was d’r en hield haar vast.

D’r kon haar niks gebeuren.

[Misschien dat dit ooit overging. Maar nu nog niet.]

Standaard

Een gedachte over “Vrij

  1. nonne schreef:

    Had al een paar dagen je blog gemist en nu dus enkele verhalen achter elkaar….en daar word je toch vrolijk van….kan deze dag weer verder met een smile!! Ga’k vaker doen, 😉

    {Mowl: da’s goed nieuws.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.