Trots op ons sneetje

pesto

God geeft ons noten, maar hij kraakt ze niet voor ons. Hans Christian Andersen (1805-1875)

Bij de bakker had ik een pide gekocht. Ik hoefde alleen nog broodmeel en gist voor zelf te bakken brood te halen bij de molen en dan zat m’n boodschappen­tocht d’r op.

’t Turkse brood legde ik, om m’n handen vrij te hebben, bij de kassa naast m’n koopwaar. De verkoopster van de molen wierp er een korte blik op en knikte dan naar de bloem.

“Nu kun je tenminste ook weer gewoon Hollands brood maken.” zei ze.

[Toen, op dat moment drong t bestaan door van wij-brood en zij-brood. Verdorie, dacht ik. Hier ook al.]

Standaard

6 gedachten over “Trots op ons sneetje

  1. En dat terwijl elke zichzelf respecterende supermarkt steeds meer producten uit verre streken verkoopt. De middenstand zal toch niet het contact met de samenleving aan het verliezen zijn?

    {Mowl: of is juist de samenleving iets kwijt aan ’t raken?}

  2. Anne schreef:

    Misschien bedoelde ze wel eens thuisgebakken brood ipv dat wattig industrieel gebakken gedoe? 🙂
    Of zou ik een beetje naïef zijn?

    {Mowl: misschien wel. En nu mag jij je afvragen op welke vraag dit ’n antwoord is.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.