Loopbaanbegeleiding

sint en piet

De vooruitgang voert ons steeds verder van huis. Bergman (1921)

Ik legde ’t sau­cij­zen­brood­je op de toon­bank van de kiosk op ’t station.

“Eén?” zei ’t meisje van de kassa. “Sau­cij­zen­brood­je?” Haar stem klonk bekend. Ik keek op.

“Verrek.” zei ik toen ik de bangige ogen zag. “Werkt u niet bij de bakker?” ’t Meisje schudde gelaten haar hoofd.

“Ik ben d’r uitgeschopt.” zei ze. Ik rekende zwijgend af en liep terug ’t perron op.

[Wat had ik anders moeten doen? Zeggen dat ik dat wel gedacht had en dat ze in dit stationswinkeltje waarschijnlijk beter op d’r plek was? Mmm. Misschien moet ik dat de volgende keer maar doen.]

Standaard

8 gedachten over “Loopbaanbegeleiding

  1. Tsja, mensen die moeite hebben om tot één te tellen moeten misschien niet werken als winkelbediende. Dat zij echt naar jouw reaktie moet kijken om te zien of haar antwoord op de vraag “Hoeveel saucijzenbroodjes liggen er op de toonbank?” correct is…tssss.

    {Mowl: misschien is ’t ’n quiz?}

  2. baloobear schreef:

    Het meisje heeft ongetwijfeld haar deugden, ze gaat er alleen discreet mee om. Ook op haar wordt (of is) iemand stralend verliefd!

    {Mowl: waarom niet?}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.