Steunpunt

licht

Houd uw gezicht naar de zon, dan kunt u de schaduw niet zien. Hellen Keller (1880-1968)

Ik kan bevestigen dat ouderdom met gebreken komt. ’n Hekje overspringen probeer ik allang niet meer (al kan ik me niet heugen dat ooit gedaan te hebben, maar dat terzijde) en steeds vaker slaak ik ’n zucht wanneer ik me uit ’n stoel op­hijs.

Toen Moeder me bekende er de pé in te hebben dat ze na haar ziekte niet meer haar oude zelf was geworden, kon ik haar ge­moeds­toestand dan ook uitstekend begrijpen.

“Ach, ’t wordt wel weer beter.” zei ze vooral om mij ’n hart onder de riem te steken. Ik schudde m’n hoofd

Met: “Nee hoor, beter wordt ’t nooit meer — alleen maar slechter.” smoorde ik de schijnhoop. Moeder zweeg.

[Ze zal bedacht hebben hoe prachtig ’t is dat heur zoon zo’n realiteitszin heeft. Ik zag de ontroering in de ogen opwellen.]

Standaard

7 gedachten over “Steunpunt

  1. Gewoon weer trainen. Oefenen oefenen oefenen! Dan kun je over een jaar of twee gewoon de vierdaagse lopen, zonder problemen!

    {Mowl: vierdaagse? Lopen? Ik? Ik ben niet debiel, hoor!}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.