Af

hommel
Andermans perfectie werkt ontmoedigend. Herman de Coninck (1944-1997)

De hommel bracht mij in ‘n filosofische stemming.

“Wat zijn insecten toch volmaakt.” mijmerde ik. Brrrr keek me aan. Ik hoorde ‘m bijna Niet weer, hè denken. Maar ik moest door.

“Als mensen ‘n kind krijgen, of n’importe welk dier hun jong, dan moet ‘t eerst alles leren. Eten, lopen, vliegen.” Brrrr fronste. “Vogels dan.” vulde ik aan. “Maar insecten niet.”

Ik keek vol bewondering naar ‘t geelzwarte wonder.

“Ze kunnen gewoon meteen alles.” peinsde ik. Brrrr zuchtte.

“Dat is toch zo?” protesteerde ik. “Of heb je soms ooit ‘n hommel op ‘n tak zien zitten kijken of d’r jong z’n eerste vlucht ging maken?”

We waren even stil. Brrrr draaide z’n blik weg. Toen keek ie me weer aan.

“Heb jij zuurstofgebrek gehad bij de bevalling?” vroeg ie.

[Wel als kind van ‘t aanrecht afgevallen. Maar da’s allemaal goedgekomen.]

Standaard

3 gedachten over “Af

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.