GekLeestijd 2 min

Een open geest is de toegangspoort tot de hemel. Gary Barnes

“Ik ga niet naar binnen.” zei de vrouw bij de ingang. “Ze kennen me hier. Ik kom hier vandaan.”

De anderen van het gezelschap, vier mannen van middelbare leeftijd, keken elkaar aan.

“Maar we hebben hier afgesproken.” probeerde de man met het gleufhoedje. De vrouw knikte. Ze boog haar hoofd en vouwde haar vingers, zodat het leek alsof ze in gebed ging.

“Dat weet ik.” zei ze. “Maar ik durf het niet meer. Straks zien ze me.” Het gleufhoedje keek de anderen aan. Niemand reageerde. De vrouw draaide haar nek.

“Dan denken ze dat ik gek ben.” fluisterde ze. De man met de bril boog voorover naar de vrouw.

“Dat ben je ook.” merkte hij op. De anderen knikten.

“Net als wij.” zei de grijze man.

“Ik niet.” betwistte de man met de gleufhoed.

“Jij niet.” zei de man met de bril zonder hem aan te kijken.

“Maar dat hoeft niemand te weten.” zei de vrouw hardop. Ze schrok van haar eigen stem. “Toch?” zei ze zachter.

“Jij niet?” vroeg de grijze man. De man met de bril gaf hem een por.

“Stil.” siste hij. De man met de gleufhoed fronste naar de grijze man.

“Ik heb gestudeerd.” zei hij. “Aan de universiteit.”

“En dan ben je niet gek?” schamperde de grijze man. De man met de gleufhoed duwde zijn neus omhoog.

“Idioot.” bromde hij. De man met de bril greep de grijze man bij de arm. Hij legde een vinger op zijn mond.

“Maar niemand weet dat toch?” sprak ineens de vierde man, die wat kleiner en kaler was. Hij had al die tijd de mond dicht gehouden, waardoor niemand had verwacht dat hij nog wat zou zeggen. Iedereen keek hem daarom aan.

“Dat je gek bent.” zei hij tegen de vrouw. “Dat kun je toch niet zien?”

De vrouw aarzelde.

“Nou dan.” zei de vierde man. “Dan kunnen we dus gewoon naar binnen gaan. Niemand die het ziet.”

Hij opende de deur en stapte zomaar het gebouw in. Uitnodigend boog hij in de opening.

“Ik ben niet gek.” volhardde de man met de gleufhoed voordat hij hem voorbij beende. De man met de bril pakte de vrouw bij de arm en voerde haar met zich mee.

“Natuurlijk niet.” zei hij als ze de drempel overstapten. Hij knipoogde naar de grijze man achter hem, die begrijpend terugknikte.

“Nee hoor.” zei hij. “Natuurlijk niet.” En met een luide lach liet hij de deur achter zich dichtvallen.

Standaard

Een gedachte over “GekLeestijd 2 min

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.