IJkpunt

rij

Er is niets dat zo onkennelijk van zichzelf vervreemdt als een mens die in een groep belandt. Piet van Aken (1920-1984)

Klepperdeklep ging de brievenbus. Ik liep naar de voordeur en haalde een kleine kaart van de mat.

Het was een uitnodiging om met yoga te beginnen. Op een exclusieve plek in een sfeervol herenhuis, twee straten verderop. Een matje om op te liggen en een kopje koffie of thee na afloop van elke sessie waren bij de prijs inbegrepen.

Al lezende liep ik terug de woonkamer in. Door het raam zag ik de jonge vrouw die de aanbieding bij ons naar binnen had geschoven. Ze stond, met een hele stapel velletjes, voor de entree van onze buren. Na een korte overweging besloot ze vruchteloos door te lopen.

Onze buren kregen geen invitatie. Blijkbaar behoren ze niet tot de beoogde clientèle.

[Toen het verwarrende besef indaalde dat we zojuist waren toegetreden tot een selecte groep legde ik het strooibiljet bij het oud papier. Dan maar geen yoga.]

Standaard

3 gedachten over “IJkpunt

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.