Like HAL!Leestijd 1 min

De koffie-automaat haat me.

Misschien moet ik ‘m ook geen koffie-automaat noemen, maar dranken-wonder. Hij produceert tig soorten koffie op elke gewenste sterkte. Daarnaast zet ie desgewenst thee en pruttelt een lekker potje soep.

Hij is lief voor al m’n collega’s. Maar om de één of andere reden haat ie mij.

Als ik intoets dat ik cappuccino wil, zet ik de beker onder het spuitmondje en druk op start. De machine gaat aan de gang, maalt de bonen, verhit de melk en brengt het water aan de kook. Vervolgens spuwt ie het over mijn kleren.

Hij flikt het keer op keer. Zonder erbij na te denken druk ik op soep en ‘start’. Pruft! Overal zit de soep – behalve in de beker.

Wat ik hem heb aangedaan weet ik niet. Soms kun je dat zo hebben, dat je mekaar niet ligt. Maar dan hoef je toch niet meteen zo tekeer te gaan?

Tegenwoordig stap ik ijlings twee passen schuin opzij, nadat ik op ‘start’ heb gedrukt. Bij gebrek aan slachtoffer spuugt de machine nu mijn kopje vol.

[“I honestly think you ought to calm down; take a stress pill and think things over.”]

Standaard

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.