Mondigt

Zo is de natuur, ze stelt hier en daar wat schepsels aan om de jeugd te motiveren roekelozer te leven uit afschuw voor de ouderdom. Dimitri Verhulst

Zo is de natuur, ze stelt hier en daar wat schepsels aan om de jeugd te motiveren roekelozer te leven uit afschuw voor de ouderdom. Dimitri Verhulst

Ik had niet goed nagedacht voor ik wat zei.

Op de bankjes voor me zat een stel kinderen, maar ze zaten eigenlijk niet, want ze stonden en sprongen, duwden en trokken, joelden en gilden. Ze maakten daarbij vrijelijk gebruik van het gangpad, waarbij ze een aantal keren de jongen die tegenover me zat aanduwden. Die reageerde niet maar bleef stoïcijns doorluisteren naar de muziek in zijn oordopjes. Ik bewonderde hem ervoor.

“Kan het niet wat rustiger?” hoorde ik mezelf zeggen nadat er weer een meisje door mijn merg heen gilde. Ik hoefde niet eens te wachten op de voorzienbare reactie.

“Jongens, we moet wat rustiger doen.” hoorde ik een stem die ik meteen al treiterig vond. “Meneer vindt ons te druk. Daar kan hij niet tegen.” Het volgende gejoel overstelpte mijn weerstand.

[Ik keek de rest van de reis uit het raam. Gelukkig hoefden we niet meer heel erg ver.]

Standaard

4 gedachten over “Mondigt

  1. Possum schreef:

    I have given up !!
    I was in the supermarket
    today for some shopping.
    Saw a little boy , crushing
    all the eggs.I said:” Stop
    that, you’re being naughty.”
    He looked at me with his
    innocent eyes and
    answered:” F…k you.”

    {Mowl: wie voedt die kinderen eigenlijk op?}

  2. zuster_klivia schreef:

    Goed dat je er toch wat van hebt gezegd ondanks dat je je wrs een ouwe lul voelde. Ik blijf het ook gewoon doen. Desnoods haal ik een conducteur erbij, dan mag die het opknappen.

    {Mowl: ‘n conducteur? Bij Syntus? Hahaha!}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.