Ouders van Nu

gezin

Geen uiterlijke vorm van beleefdheid, of hij heeft een diepe, zedelijke grond. De ware opvoeding zou die zijn, welke tegelijk vorm en grond leerde. Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)

De man die met z’n zoontje midden op ’t fietspad stilstond en verstoord reageerde toen we hen wilden passeren. ’t Kind dat ‘Goed zo!’ te horen kreeg toen ’t met z’n driewielertje overend bleef en daarbij en passant over m’n schoenen reed. ’t kleine meisje dat haar ijsje niet meer bliefde en ’t dus maar op de grond gooide waarna ’t vermanend werd gewezen op ’t risico dat d’r schoentjes bevlekt zouden raken.

’t Zijn maar een paar voorbeelden.

“Ik haat kinderen.” zei Brrrr.

“Nee.” zei ik. “Je haat hun ouders.”

[We werden ’t snel hierover eens. Ouders zijn eigenlijk nog veel vervelender dan hun kinderen. Zeker met mooi weer.]

Standaard

10 gedachten over “Ouders van Nu

  1. Cat schreef:

    Ja, Anne heeft een punt. Of de kindertjes er later leuker door worden…dat moeten we nog afwachten…maar een driewieler minder over de tenen is al mooi meegenomen 😉

    {Mowl: zei ’k afwachten? Ik bedoelde afzien.}

  2. Anne schreef:

    Niet wanhopen René. Naar het schijnt zouden kinderen die vroeger een veel te losse opvoeding kregen, het later precies anders willen doen dan hun ouders. Misschien is nog niet alle hoop vervlogen.

    {Mowl: afwachten, dus.}

  3. Jaartal schreef:

    Sommige kinderen zijn zo vervelend dat je hun ouders haat dat zij die kinderen uberhaupt hebben geproduceerd hebben!

    {Mowl: zeg dat.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.